Μνήμη Αγίας Λυδίας της Φιλιππησίας - Ξεχωριστή ημέρα για τους Φιλίππους και την Καβάλα

Βαρθολομαίος:   «Αξίως του Ευαγγελίου του Χριστού να       πολιτεύεσθαι»

                           «Οι Φίλιπποι των μακεδόνων βασιλέων, η Νεάπολις του Αποστόλου Παύλου, η Χριστούπολις των Χριστιανών και η Καβάλα των Οθωμανών….»

Με την τέλεση του αγιασμού των υδάτων και υπό τους ήχους του «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου στου Κύριε…» υπό του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου και των συλλειτουργών μητροπολιτών και ιερέων στον Ζυγάκτη ποταμό, ολοκληρώθηκε χθες το πρωί στον χώρο του Βαπτιστηρίου της Αγ. Λυδίας η πανηγυρική θεία λειτουργία για τη μνήμη της Αγ. Λυδίας της πορφυροπώλιδος, παρουσία πλήθους κόσμου. Αμέσως μετά ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Φ.Ν.Θ. κ. Προκόπιος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος  αντήλλαξαν συμβολικά δώρα και μίλησαν για τους ακατάλυτους δεσμούς της Ορθοδοξίας με την περιοχή μας. Το δώρο του σεβασμιότατου κ. Προκοπίου προς τον κ.κ. Βαρθολομαίο ήταν μια χρυσοποίκιλτη στολή με την οποία λειτούργησε χθες και την καθαγίασε, ενώ ο παναγιότατος κ.κ. Βαρθολομαίος δώρισε στον κ.κ. Προκόπιο ένα χρυσό εγκόλπιο καθώς και ένα δισκοπότηρο για τις ανάγκες του Ιερού Ναού του Βαπτιστηρίου.

Στην προσφώνηση του ο σεβασμιότατος κ. Προκόπιος αναφέρθηκε στο καθοριστικό για την περιοχή μας και ολόκληρη την Ευρώπη πέρασμα του Αποστόλου Παύλου από τον τόπο μας, στις αποστολικές γραφές και στα όσα αναφέρονται για την ισαπόστολο Αγ. Λυδία, στην βάπτισή της και στην ίδρυση της πρώτης χριστιανικής εκκλησίας της Ευρώπης. Επιπλέον κ. Προκόπιος στάθηκε ιδιαίτερα στην βυζαντινή Χριστούπολις, αναδεικνύοντας όχι απλά το θέμα αλλά επισημαίνοντας ότι ήταν η διάδοχη πόλη της αρχαίας και αποστολικής Νεάπολις και η πρόδρομος της σημερινής Καβάλας. Ιδιαίτερη αναφορά υπήρξε επίσης στην παγκόσμια ακτινοβολία που έχει σήμερα αυτός ο χώρος που προσελκύει χιλιάδες ομόδοξους και ετερόδοξους Χριστιανούς. Στην συνέχεια παρέθεσε γεγονότα που είχαν να κάνουν με την ανέγερση του ναού του Βαπτιστηρίου  και σε όσους συνετέλεσαν είτε οικονομικά, είτε με την εργασία του στην ανέγερση του ναού και την διακόσμησή του, καθώς και στην διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.

Στην αντιφώνηση του ο παναγιότατος κ.κ. Βαρθολομαίος εκθείασε ιδιαίτερα το πανέμορφο τοπίο, την σημασία που έχει για ολόκληρη την Χριστιανοσύνη και το πλούσιο αποστολικό έργο της Αγ. Λυδίας. Επίσης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος επιχειρώντας - για ακόμη μια φορά στην τριήμερη παρουσία του εδώ -  μια ιστορική αναδρομή στο ρόλο και την σημασία της περιοχής σημείωσε ότι «Έχουμε τους Φιλίππους των αρχαίων Μακεδόνων Βασιλέων και των Ρωμαίων, την Νεάπολις του Αποστόλου Παύλου, την Χριστούπολις των Χριστιανών και την Καβάλα, των Οθωμανών, του Αγ. Φιλόθεου και των Νεοελλήνων»!!!  Ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι το ποίμνιο το συνθέτους τόσο γηγενείς Χριστιανοί όσοι και ένας πολύ σημαντικός αριθμός προσφύγων, που ξεριζώθηκαν βίαια από περιοχές της καθ’ ημάς Ανατολής. Για ακόμη μια φορά ο παναγιότατος κ.κ. Βαρθολομαίος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα της Χριστουπόλεως δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους τοπικούς φορείς και τους πολίτες, να ανοίξει επιτέλους ένας διάλογος γύρω απ’ αυτό το θέμα. Στην συνέχεια ο κ.κ. Βαρθολομαίος συνέστησε «να χαίρεστε πάντοτε την ευεργετική παρουσία της Αγ. Λυδίας της Φιλιππησίας και να προβάλετε την προστάτιδά σας ως ένα υπέροχο παράδειγμα για τις θυγατέρες σας, για όλα τας γυναίκας του τόπου σας, για όλας τας χριστιανάς γυναίκας της Ευρώπης…» επίσης σημείωσε «σας έχουμε στην καρδία μας και προσευχόμαστε συνεχώς για εσάς» ενώ συνέχισε λέγοντας ότι  «η καρδία είναι το κέντρο του ανθρώπου και γι’ αυτό οι πατέρες μιλάνε για κάθαρση της καρδίας με την συνεχή προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον ημάς»… εκεί είναι το κατοικητήριο του Θεού» για να προσθέσει ότι με τη πρεσβεία της Αγ.  Λυδίας να ζητήσουμε να ανοίξει η καρδιά μας για να δεχθεί το Θεό και στην συνέχεια να του την προσφέρουμε».

«Η σημερινή πατριαρχική και πολύαρχιερατική Θεία λειτουργία ήρθε να επισφραγίσει τους αρχαίους πνευματικούς στενούς δεσμούς της σεβάσμιας Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεων με την τοπική Εκκλησία και της πόλεως της Καβάλας» τόνισε ο κ.κ. Βαρθολομαίος « Σήμερα οι δεσμοί αυτοί για ιστορικούς  λόγους είναι χαλαροί, από πλευρά καθαρά διοικητικής αλλά από πνευματικής ισχυρότατοι» και τέλος κάλεσε όλους τους πιστούς «αξίως του Ευαγγελίου του Χριστού να πολιτεύεσθαι» στο όνομα του Ιησού Χριστού.

Εικόνες από τη δεύτερη ημέρα της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στην Καβάλα (Βυζαντινή Χριστούπολις)

Το όνομα της Χριστουπόλεως

Ένα από τα μεγάλα δώρα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου προς την πόλη μας ήταν η ανάδειξη του ονόματος της Βυζαντινής Χριστουπόλεως μέσα από τις πάρα πολλές αναφορές που έκανε. Νομίζουμε ότι όλοι οι τοπικοί παράγοντες το έλαβαν το μήνυμα για την αξία και τη δύναμη αυτού του ονόματος και θα προβληματιστούν σοβαρά για το τι πρέπει να κάνουν για να μην διολισθήσει εκ νέου στην λήθη.

Συνδημότης

Η απόφαση της ανακήρυξης ενός προβεβλημένου προσώπου σε επίτιμο δημότη  μιας πόλης είναι από μόνη της μια τιμητική κίνηση. Μπορεί να αναδειχθεί όμως και σε ένα ακατάλυτο δεσμό του προσώπου με την πόλη που του έκανε την τιμή. Από χθες λοιπόν ο κ.κ. Βαρθολομαίος μετά την ανακήρυξη του από τον δήμαρχο Καβάλας Κωστή Σιμιτσή σε επίτιμο δημότη της πόλης, θα πρέπει να τον θεωρούμε Καβαλιώτη αλλά και Χριστοπολίτη, σύμφωνα με την δική του επιθυμία όπως διεφάνη από τις αναφορές του στο βυζαντινό όνομα της πόλης.

Σκέψεις με αφορμή μια επίσκεψη

Υπάρχει μια δυσκολία να διαχειριστούμε τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά γεγονότα. Παραπαίουμε ανάμεσα στην ανικανότητα αντίληψης και το κενό που δημιουργεί η απουσία μιας οργανωμένης κατάστασης με συνέπεια να παρακολουθούμε άναυδοι τα γεγονότα. Έτσι αρκούμαστε σε μια ρηχή κοσμικότητα που δημιουργεί μια ψευδή εικόνα ύπαρξης κινητικότητας. Είναι εύκολο να κάνει κανείς κριτική και ακόμη πιο εύκολο να καταλογίζει ευθύνες, με τον υπαρκτό κίνδυνο βέβαια να διολισθήσει σε μια κατάσταση μιζέριας και μεμψιμοιρίας που δεν τελεσφορεί. Ωστόσο δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την αυτογνωσία πέρα από μια τίμια και ειλικρινή εξομολόγηση που ενέχει και τα χαρακτηριστικά αυτοκριτικής αλλά και κριτικής.

Τα σημειώνουμε τα παραπάνω με αφορμή τις σκέψεις που μας γέννησε το εξαιρετικά σημαντικό και τιμητικό γεγονός της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου και πως αντιδράσαμε σε αυτό, τόσο ως οργανωμένη κοινωνία μέσα από τους θεσμούς που διαθέτουμε όσο και ατομικά, ο καθένας από εμάς.

Οι προετοιμασίες που έγιναν αφορούσαν κύρια τη διεκπεραίωση ενός προγράμματος φιλοξενίας, που πέρα από τις όποιες αδυναμίες του, κύλισε χωρίς πολλά απρόβλεπτα. Σαφώς και θα μπορούσαν να είναι καλύτερα τα δεδομένα, αλλά για όποιον γνωρίζει κάτω από το πόσο αντίξοες συνθήκες έγινε η προετοιμασία και το τι δυσκολίες χρειάστηκε να ξεπεραστούν θα δικαιολογήσει πολλά. Γι’ αυτό δεν θα σταθούμε περισσότερο σε αυτά. Δεν μπορούμε όμως να παραλείψουμε το γεγονός ότι τόσο μέσω των δημόσιων προσφωνήσεων των παραγόντων όσο και των τοποθετήσεων απλών καθημερινών ανθρώπων, απουσίαζε στην πλειοψηφία τους εκείνο το νόημα, εκείνο που θα έδινε το κάτι παραπάνω, ως κέρδος για το χρόνο και το χρήμα που δαπανήθηκε.

Τολμούμε να ομολογήσουμε ότι ο κ.κ. Βαρθολομαίος ήρθε «διαβασμένος», - αποδείχθηκε ότι γνώριζε πολύ καλά που ήρθε και αυτό φάνηκε από την ευστοχία των λόγων του-, αφού οι παρεμβάσεις του ήταν καίριες και μας έδωσε πλούσιο υλικό για προβληματισμό. Γι’ αυτό και όποιος μείνει στα δευτερεύοντα ή τριτεύοντα στοιχεία του προγράμματος της επίσκεψης θα έχει χάσει το νόημα. Για παράδειγμα οι αναφορές του στην Ιστορία της περιοχής και την σημασία που είχαν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα εδώ για την εξέλιξη καθοριστικών στιγμών, μέχρι και η υπογράμμιση των φυσικών χαρακτηριστικών που συνθέτουν αυτό που λέμε την ομορφιά του τοπίου, ήταν καίριες και εύστοχες. Κι όλα αυτά δοσμένα με έναν εξαιρετικού κάλλους Λόγο που διακρινόταν από την φυσική και αβίαστη ευγένεια.

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι θα περιοριστούμε στις - πάρα πολλές - αναφορές του στην σημασία που έχει για την Χριστιανοσύνη η περιοχή των Φιλίππων αλλά και τα όσα είπε για την Βυζαντινή Χριστούπολις, στοιχεία τα οποία παραμένουν μέχρι σήμερα αναξιοποίητα περιμένοντας στην άκρη εμάς και τα οποία η δική του παρουσία τα έφερε στο επίκεντρο έστω γι’ αυτές τις ημέρες… Στη δική μας βούληση είναι να υπάρξει και η ανάλογη συνέχεια για να μπορέσουμε να πούμε ότι ο σπόρος που έσπειρε, ρίζωσε και έβγαλε καρπούς.

Επίσης δεν μπορούμε να παραλείψουμε μια ελάχιστη αναφορά στον ευχαριστήριο λόγο που εξέφρασε προς τους οικοδεσπότες για το χθεσινό γεύμα στον Μπάτη, λέγοντας μεταξύ άλλων «ευχαριστούμε για την βρώσιν και την πόσιν αλλά και την όμορφη θάλασσα και το βουνό που μας προσφέρατε»… υπογραμμίζοντας με αυτό τον απλό τρόπο ότι το καλό φαγητό δεν είναι μόνο η βρώσιν και η πόσιν αλλά και το περιβάλλον στον οποίο συντελείται.

Κοντολογίς με τον πλέον πνευματικό και χαρισματικό τρόπο μας ξαναπρόσφερε ο κ.κ. Βαρθολομαίος όλα αυτά που έχουμε και τα οποία αγνοούμε!!! Γι’ αυτό και τον ευχαριστούμε. Η συνέχεια θα είναι αποδείξει αν τείνουμε σε όλα αυτά ευήκοα ώτα ή απλά θα κωφεύσουμε.

Οι εφημερίδες στα πρόθυμα νευρικής κρίσης

Τραβούν τα μαλλιά τους οι άνθρωποι των εφημερίδων που παριστάνουν κιόλας τους μισοεπιχειρηματίες για την πτωτική πορεία της επιρροής τους στις συνειδήσεις του κόσμου, την αδυναμία τους να χαλιναγωγήσουν την κοινωνική οργή, όταν στον ίδιο χρόνο αυτοί οι διαζευγμένοι από την πραγματικότητα των πενόντων διαφημίζουν το κάθε βλαστάρι της μεγαλοαστικής παρακμής, σκαρφίζονται απίθανες αφορμές ώστε να πέμψουν τα αρρωστημένα μηνύματα τους εκμεταλλευόμενοι και με το παραπάνω την ελκτική δύναμη των ευκολοχώνευτων αναγνωσμάτων, τα οποία δεν ακονίζουν τη σκέψη παρά απλώς διασκεδάζουν την πλήξη των «τακτοποιημένων».

Μας αρέσει ή όχι, ταίρι-ταίρι πηγαίνουν μαζί η αποστροφή πολλών αναγνωστών στις βαθυστόχαστες αναλύσεις και ο χορός που στήνεται από τους αυτοονομαζόμενους γραφιάδες, τα υποζύγια όλων των αφεντικών, ενώ στο μέσον αυτής της κατάστασης αφήνονται μόνοι τους οι αναζητητές της ποιότητας στις εφημερίδες. Αλλά τι κάθομαι και λέω, αφού η ποιότητα έχει πάρει το δρόμο της εξορίας από τις εφημερίδες της πανελλαδικής κυκλοφορίας και οι λιγοστές γερές γραφίδες δεν καθαρίζουν ούτε τη σταγόνα από το ποτάμι των δημοσιογραφικών ανομημάτων, για να μην πιάσουμε  τον τρόπο με τον οποίο εκφράζονται οι πελαγωμένοι στο κενό των ονειρώξεων τους, οι περιπατούντες εν τω σκότει της εσωτερικής τρικυμίας τους, οι ανήμποροι να γράψουν δυο αράδες με ειρμό, οι απολογητές της ευζωίας και δη της αταίριαστης στα σεμνά ήθη του τόπου μας.

Το «πρώτο θέμα», ναι η εφημερίδα που τρομάρα της επαίρεται για τον αριθμό των αναγνωστών της, συμπυκνώνει σε μεγέθυνση όλα τα νεκροζώντανα χαρακτηριστικά μιας ευρισκόμενης σε παρατεταμένο κώμα δημοσιογραφίας της οποίας το σήμα κατατεθέν είναι η διαστροφή των ευνοιών, ο σαρκασμός των ανυπεράσπιστων και το γλοιώδες κανάκεμα των ισχυρών, δοθέντος ότι οι ασθενικές φύσεις συχνά την ενδόμυχη δειλία τους τη χώνουν βαθειά μέσα τους με το φτυάρι του θράσους και επίσης συχνά  χάνουν τη μιλιά τους όταν παραστριμώχνονται από απειλητικούς αντιπάλους. Τότε την κάνουν γυριστή, κατά το κοινώς λεγόμενοι, οι κεφαλές που μας έχουν προικίσει μέχρι τώρα με τέτοια δείγματα των ικανοτήτων τους, ώστε για πολύ καιρό ακόμη θα νιώθουμε την υποχρέωση να τιμούμε το σεβάσμιο πια, στην επικράτεια, όνομα τους, να αγρυπνούμε μη τυχόν και σβήσει το καντηλάκι της εκσυγχρονιστικής φιλοσοφίας τους, πριν από τον εμβαπτισμό ημών των καθυστερημένων στα ήθη της Αμερικής.

Μια και δυο λοιπόν, για να μην μείνουν εκτός νυμφώνος, υπείκοντες στο ευαγγέλιο, οι εκπρόσωποι τους «πρώτου θέματος» είχαν την φαεινή ιδέα να μιμηθούν τους φακίρηδες  της Αμερικής (διάβαζε τη νεοΒαβυλωνίας) αυτούς τους ψευδοφιλόσοφους, από τους οποίους εκπορεύεται το κάθε διανοητικό απόβλητο, η ακαθαρσία της αλλόκοτης φαντασίας, η φυγάδευση της επιστημοσύνης στην ερμηνεία των κοινωνικών δρώμενων, το κακέκτυπο της οποιαδήποτε θεωρίας που μπορεί να διεγείρει την περιέργεια του ολιγόνοος αναγνώστη, αλλά πιεζόμενο μέσα του, σκάει αμέσως, αποδεικνύοντας τη σαθρότητα του.

Συλλογίζομαι πάλι μήπως στα προαναφερθέντα εντοπίζεται κάπου η διάθεση της υπερβολής, μα ανασκοπώντας την πορεία του «Πρώτου Θέματος»  πιότερο βεβαιώνομαι για τις ορθές αντιλήψεις μου, λαμβάνοντας μάλιστα υπ΄ όψιν τα δεδομένα, αγνώστων στους πολλούς, εντύπων τα οποία δεν ευτελίζουν το λειτούργημα της ενημέρωσης και την αξία της παρεχόμενης παιδείας στο κοινό.

Στον αντίποδα, τα χρονογραφήματα ειδικώς του «Πρώτου θέματος» εξαντλούν  και την γαϊδουρινή υπομονή σου, αγαπητέ μου αναγνώστη, μέχρι να δουλέψουν στο έπακρο οι μαντικοί μηχανισμοί σου, για να ανακαλύψεις, ύστερα από επίμονη προσπάθεια, τους ιδεολογικούς προσανατολισμούς του κειμενογράφου, να σχηματίσεις έστω μια αμορφοποίητη εικόνα των απόψεων των οποίων έγινες κοινωνός.

Δε λέω, το κέντημα της δαντέλας είναι η τέχνη που δεν κατακτάται εν μια νυχτί, όμως χριστιανέ μου τουλάχιστον στρώσε ένα απλό χαλί με κατανοητά κείμενα και άσε τις βαρύγδουπες σοφιστείες, τις εκμυστηρεύσεις των αδιέξοδων σου, αφαιρώντας το ψωμάκι των ψυχαναλυτών συν τοις άλλοις.

Χρήσιμοι είναι οι αριθμοί της κυκλοφορίας των εφημερίδων για να τονώσουν τον ναρκισσισμό των ξεχειλισμένων από υπερηφάνεια μεγαλοδημοσιογράφων, ωστόσο η αδέσμευτη γραφή συναντάται στα αφανή έντυπα, όπου ο αναγνώστης εμπλουτίζει το ανήσυχο πνεύμα του με εμπεριστατωμένες κριτικές,  αντί να αισθάνεται βραχυκυκλωμένος, μπλεγμένος στα γρανάζια των σεξοπροωθητικών πειραματισμών, αηδιασμένος από την ασέβεια με την οποία αντιμετωπίζεται αυτός ο προορισμένος να εξευμενίσει την υλική υπόσταση του.

Μακάρι να επιταθεί η νευρική κρίση των εφημερίδων οι οποίες «αρπάζουν» αναγνώστες εκμαυλίζοντας τους μετατρεπόμενους σκόπιμα σε φορητά μικρομάγαζα ελλείψει περιεχομένου, ουσίας στα προχειρογραφήμα τους.

Μ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ

Το πολιτικό κενό

Αν φάνηκε κάτι ως αδυναμία από την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου είναι η δυσανεξία της τοπικής πολιτικής ηγεσίας να διαχειριστεί το γεγονός, όχι ως μια καλή φιλοξενία, αλλά ως ένα γεγονός που θα το κεφαλαιοποιήσει για να μείνει κάτι στην κοινωνία και τον τόπο. Καλά όσα έκαναν, αλλά όταν έρχεται ο Οικουμενικός Πατριάρχης, κάτι που δεν γίνεται κάθε μέρα, οι υποχρεώσεις της τοπικής πολιτικής εξουσίας δεν εξαντλούνται στην καθαριότητα, τον ευπρεπισμό των δημόσιων χώρων και στην παράθεση τιμών, αλλά πάνε και ένα βήμα παραπέρα. Κάτι που έχουμε την εντύπωση ότι ούτε καν πέρασε από το μυαλό τους, για το πώς θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν την επίσκεψη!!!

Ο κ. Βαρθολομαίος άνοιξε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μιλώντας για την «βυζαντινή Χριστούπολης» αλλά ο κ. Σιμιτσής δεν μπόρεσε να πάει το θέμα, με την προσφώνηση του, ένα βήμα παρακάτω. Ίσως στην συνέχεια του προγράμματος να του δοθεί η ευκαιρία να βάλει ένα λιθαράκι.

Μια ημερομηνία πολλές μνήμες

Πριν από 2 χρόνια περίπου, μιλώντας σε αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος είχε δηλώσει με πίκρα ότι «Στην Τουρκία καθημερινά το Πατριαρχείο σταυρώνεται…». Η ίδια η παρουσία της Τουρκίας, στον γεωγραφικό χώρο της εγγύς Ανατολής είναι άρρηκτα συνυφασμένη με γεγονότα σταύρωσης.  Εκατομμύρια ανθρώπων έχουν σταυρωθεί στο όνομα μια στρεβλής και ψυχικά ερευνητέας προσπάθειας για την δημιουργία εθνικού κράτους. Από τότε που έγινε η προαναφερθείσα δήλωση,  έγιναν κάποια μικρά βήματα στην γείτονα χώρα προκειμένου να φανεί ότι κάτι αλλάζει, αλλά επί της ουσίας δεν έχει αλλάξει ακόμη τίποτα.

Είναι αποδεκτό απ’ όλους ότι ένα έγκλημα όταν δεν καταδικάζεται και μένει ατιμώρητο, ενέχει τον κίνδυνο να επαναληφθεί. Το μεγάλο έγκλημα της Τουρκίας είναι η γενοκτονία των λαών της Μ. Ασίας, μια γενοκτονία που ξεκίνησε με το τίμημα που κατέβαλαν πρώτοι οι αρμένιοι, στην συνέχεια οι Πόντιοι και αμέσως μετά και το σύνολο του μικρασιατικού ελληνισμού και η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα με κύρια θύματα τους Κούρδους και άλλους αρχαίους λαούς της περιοχής. Κι όλα αυτά συμβαίνουν υπό τα αδιάφορα και ένοχα μάτια της Δύσης και όλης της παγκόσμιας κοινότητας, που στο όνομα οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων σιωπά.

Αυτό που έχει συμβεί με την καταδίκη της εβραϊκής γενοκτονίας από τις δυνάμεις του Χίτλερ δεν συνέβη και για τα εγκλήματα των δυνάμεων του Κεμάλ. Δυο ηγέτες, Χίτλερ και Κεμάλ, το κοινό που έχουν δεν είναι μόνο το μουστάκι. Ο δεύτερος αποδείχθηκε ότι ήταν ο «δάσκαλος» του πρώτου, για το πώς μπορούν να λύνονται κάποια «προβλήματα» με οριστικό και τελεσμένο τρόπο. Γι’ αυτό είναι ντροπή για όλη την ανθρωπότητα η «αδιαφορία» με την οποία αντιμετωπίζει τις γενοκτονίες του Κεμαλισμού.

Μια καταδίκη του Κεμαλισμού δεν αποτελεί πράξη καταδίκης των Τούρκων αλλά απελευθέρωσής τους. Γι’ αυτό αν κάποιος θέλει σήμερα να μιλήσει στην Τουρκία για δημοκρατία και ελευθερία θα πρέπει να μιλήσει για τις τρείς γενοκτονίες. Όλα τα υπόλοιπα είναι φληναφήματα και λόγια υποκρισίας. Όσο για το επίσημο ελληνικό κράτος όσο αρνείται να «σηκώσει» το θέμα των γενοκτονιών, η στάση του αυτή είναι ένα ακόμη δείγμα του νεοραγιαδισμού που το διακατέχει και όχι κίνηση ένδειξης της θέλησης καλής γειτονίας.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ (ΒΥΖΑΝΤΙΝΉ ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΙΣ)

Μια ευκαιρία

Η σημερινή ημέρα και οι επόμενες που θα ακολουθήσουν λαμπρύνονται από την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου και γίνονται ξεχωριστές γιατί ο Πατριάρχης της Χριστιανοσύνης θα πατήσει το πόδι του στη γη που το θέλημα το Θεού ήταν να ιδρυθεί η πρώτη χριστιανική εκκλησία της Ευρώπης και να βαπτισθεί εδώ η πρώτη ευρωπαία χριστιανή, η Λυδία η Φιλιππησία. Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο, ίσως εμάς να μας ξενίζει λόγω άγνοιας, ότι σε όλο τον κόσμο, δυτικό και ανατολικό, ο Ζυγάκτης ποταμός αποκαλείται ο Ιορδάνης ποταμός της Ευρώπης. Για ανυπολόγιστο αριθμό χριστιανών είναι ένας από τους στόχους της ζωής τους να έρθουν και να προσκυνήσουν σε αυτό το τόπο, και αυτός είναι ο λόγος που κάθε χρόνο ο χώρος δέχεται χιλιάδες επισκεπτών – προσκυνητών.

Όλα αυτά ίσως και να μας ξενίζουν όπως προαναφέραμε γιατί, ακόμη, δεν έχουμε καταλάβει που ζούμε, δεν έχουμε καταλάβει την ιστορικότητα αυτής της περιοχής και αυτής της πόλης. Και πώς να το καταλάβουμε όταν έχουμε ξεχάσει ακόμη και το όνομα της βυζαντινής Χριστούπολις; Πόσοι καβαλιώτες γνωρίζουν σήμερα έστω και την ύπαρξή της και το τι σήμαινε το όνομα που της έδωσαν. Καλά – καλά δεν ξέρουμε ούτε μέσα από ποιες πνευματικές διεργασίες και σκέψεις, οι μακρινοί μας πρόγονοι έφτασαν να δώσουν στην πόλη το όνομα του Χριστού. Αγνοούμε παντελώς μια σημαντική στιγμή και καμπή στην ιστορία της. Έχοντας αυτό το τεράστιο χάσμα στο μυαλό μας πως είναι δυνατόν να καταλάβουμε τι σημαίνει όλο αυτό και τι συμβαίνει σήμερα;

Ζούμε σε μια ναρκοθετημένη εποχή υπό την πραγματικότητα που γεννάει μια καθολική χρεωκοπία, στη χώρα και κατ’ επέκταση και στο νομό μας και στην πόλη μας. Αν δεν πιαστούμε τώρα από τις σταθερές για να πατήσουμε και να αναταχθούμε πότε θα το κάνουμε; Και η Ιστορία αυτής της πόλης και της ευρύτερης περιοχής έχει να προσφέρει…

Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, πέρα από ένα ιστορικό γεγονός, πέρα από τις κοσμικότητες που αναπόφευκτα θα συνοδεύσουν τις εκδηλώσεις που θα λάβουν χώρα, είναι και ένα βαθύ πνευματικό γεγονός που μπορεί να συμβάλει στην αφύπνισή μας. Ποτέ δεν είναι αργά για μια «επανεκκίνηση» μόνο που είναι σπάνιο να έχουμε πολλές ευκαιρίες. Η λέξη ευκαιρία, προέρχεται από το ΕΥ και το ΚΑΙΡΟΣ, δηλαδή δηλώνει  τον καλό καιρό. Είναι τώρα καλός ο καιρός για να αρχίσει ένας δημόσιος διάλογος, για όσους ζούμε σε αυτή την περιοχή, για να μπορέσουμε να εξοπλιστούμε με τα απαραίτητα όπλα για την διαχείριση της κρίσης.

Γιατί να αφήσουμε αυτό τον καλό καιρό να περάσει και να φύγει; Ο σοβαρός και συνετός καλλιεργητής στον καλό καιρό γεωργεί για να μπορεί να θερίσει! Μένει να αποδείξουμε αν ανήκουμε σε αυτή την κατηγορία.

Ποιος θυμάται την Χριστούπολις;

Όλοι, λίγο πολύ, γνωρίζουμε από την τοπική Ιστορία ότι το δεύτερο όνομα που γνώρισε η πόλη που κατοικούμε, μετά το αρχαίο «Νεάπολις», ήταν αυτό της Χριστωνύμου ονοματοδοσίας που έδωσαν οι βυζαντινοί και το οποίο το έφερε για έξι συναπτούς αιώνες. Σήμερα δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία,  να μας θυμίζουν την ύπαρξη αυτής της πόλης. Η βυζαντινή Καβάλα κρατιέται μακριά από τα φώτα της «δημοσιότητας» και σε ορισμένες περιπτώσεις θα τολμούσαμε να πούμε ότι αγγίζει και τα όρια του μύθου. Αποτελεί σπάνιο γεγονός μια νέα πόλη να έχει χτιστεί επάνω σε μια παλαιότερη με τρόπο που να μην την θυμίζει τίποτε. Λες και κάποιος φρόντισε να «ξυρίσει» το έδαφος πριν αρχίσει και πάλι να χτίζει. Υπάρχουν σπαράγματα από εδώ και από εκεί, αλλά και αυτά είναι τόσο λίγα που δεν φτάνουν σε αριθμό ούτε ανάλογα ευρήματα ενός μικρού και ασήμαντος πολίσματος, εκείνης της εποχής.

Κι όμως μόνο ασήμαντη δεν ήταν η Χριστούπολις. Η αξία της είχε να κάνει τόσο με την στρατηγική της θέση – αιτία για την οποία αναφέρεται σε ιστορικές πηγές – όσο και με την κοινωνία της, η οποία συμπερασματικά φαίνεται ότι είχε ένα ιδιαίτερα ανεπτυγμένο επίπεδο, το οποίο ξεφεύγει από αυτό μιας εμπορικής κοινωνίας ενός απλού ταξιδιωτικού σταθμού – λιμανιού.

Ένα από τα πρώτα ερωτήματα που ξεπηδούν, αν κανείς έστω και λίγο ψαχουλέψει τα ελάχιστα γνωστά στοιχεία, είναι το ίδιο το όνομα. Φαίνεται ότι το γεγονός πως εδώ αποβιβάστηκε ο ενσαρκωμένος Λόγος του Θεού, δια του αποστόλου Παύλου, ήταν το κυρίαρχο γεγονός για την ονοματοδοσία της πόλης, ωστόσο ενώ το ευνόητο ήταν να τιμηθεί  με το όνομα της πόλης, ο Απόστολος των Εθνών, εκείνοι δεν έμειναν στο προφανές αλλά πήγαν ένα βήμα παραπέρα και την ονόμασαν Χριστούπολις. Φαίνεται επίσης ότι δεν έχουμε άλλο ανάλογο παράδειγμα ίδιου μεγέθους πόλη με το ίδιο όνομα εκείνη ή την κατοπινή περίοδο, αν και έχουμε το πολιτικό σύστημα έχει έντονα θεοκρατικά χαρακτηριστικά. Μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι οι τότε κάτοικοι δεν ήθελαν απλά να σηματοδοτήσουν αλλά και να οριοθετήσουν την πόλη με το όνομα του Χριστού. Έναντι ποιόν όμως;

Πολλά μπορεί να υπογραμμίσει κανείς προκειμένου να τροφοδοτήσει ένα δημόσιο διάλογο, τόσα πολλά που ο χώρος της στήλης δεν αρκεί ούτε στο ελάχιστο,  μπορούμε όμως να συστήσουμε ανεπιφύλακτα το πόνημα του καβαλιώτη γιατρού και ερευνητή Κων/νού Βαρδάκα με τον τίτλο «ΧΡΙΣΤΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ – Η «ΧΡΙΣΤΩΝΥΜΟΣ ΠΟΛΙΣ» ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ», ως μια καλή αφετηρία για τη συζήτηση. Ωστόσο το σημερινό σημείωμα δεν γίνεται για να παρουσιάσουμε το εν λόγω βιβλίο, αλλά για να θίξουμε μια παράληψη, ενδεικτική το πώς η πόλη σήμερα αντιμετωπίζει το παρελθόν της.

Ακόμη και το 1923 όταν ήδη είχαν εγκατασταθεί οι μικρασιάτες και οι θρακιώτες πρόσφυγες στην Καβάλα, υπήρχε συνοικία της πόλης, στην χερσόνησο της Παναγίας, την οποία και ονόμαζαν Χριστούπολις. Σήμερα δεν υπάρχει τίποτε, ούτε ένα όνομα δρόμου. Ενώ υπάρχει η συνοικία της Νεάπολις, η πρώην ΔΕΠΟΣ, το όνομα Χριστούπολις, δεν υπάρχει πουθενά για να θυμίζει τους έξι αιώνες ιστορίας.

Ήταν λοιπόν μια εξαιρετική ευκαιρία με την αυριανή επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου να είχαμε με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλαγή ονόματος ενός κεντρικού δρόμου της πόλης. Λυπούμαστε που κανείς δεν το σκέφτηκε καθώς θα συνδυαζόταν η επίσκεψη με ένα ακόμη γεγονός που θα έμενε στο διηνεκές. 

Νοικοκυροσύνη

Ένας απλός περίπατος θα σου δώσει εικόνες από τα χόρτα που έχουν θεριέψει  μέχρι την εγκατάλειψη που υπάρχει στο οδικό δίκτυο και στα δημόσια κτήρια. Θα μπορούσε εδώ να αντιτάξει κανείς ότι είναι θέμα έλλειψης χρημάτων οπότε εξ αντικειμένου προκύπτει αυτή η εικόνα της εγκατάλειψης. Σε ένα βαθμό είναι έτσι, μήπως όμως είναι και μια καλή δικαιολογία; Όλη αυτή η κατάσταση μας θυμίζει την νοικοκυρά που για να αποφύγει το μαγείρεμα επιλέγει καθημερινά να ταΐζει την οικογένειά της με έτοιμο φαγητό από κάποιο ταχυφαγείο. Όσο υπάρχουν χρήματα το σύστημα αποδίδει, υπάρχει ποικιλία στο φαγητό οπότε κανείς δεν παραπονιέται για την τεμπελιά της. Όταν όμως τα χρήματα μειώνονται και δεν επαρκούν για έτοιμο φαγητό καθ εκάστην, τότε αρχίζουν τα μπαίνουν ζητήματα. Ζητήματα τα οποία συνίσταται στην απουσία ενδιαφέροντος από την πλευρά της νοικοκυράς να μαγειρέψει….  Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια δεν έχει κανείς την απαίτηση από τη νοικοκυρά – πολλώ δε αν είναι και εργαζόμενη – να παρασκευάσει δύσκολα φαγητά, όπως είναι ο μουσακάς ή το παστίτσιο, αλλά μια φασολάδα ή μια μακαρονάδα δεν είναι κάτι ακατόρθωτο…

Ε, λοιπόν οι δημοτικοί μας άρχοντες, - προς το παρόν να εξαιρέσουμε τους νεοεκλεγέντες οι οποίοι ένεκα Καλλικράτη ακόμη δεν έχουν καταλάβει το τι τους βρήκε- , μας δίνουν αυτή την εντύπωση, δηλαδή της νοικοκυράς που δεν ξέρει ή δεν θέλει, ούτε μια ομελέτα να φτιάξει, με το επιχείρημα ότι δεν φτάνουν τα χρήματα για έτοιμο φαγητό. Αντί λοιπόν να σηκώσουν τα μανίκια και να ετοιμάσουν , οι δημοτικοί μας άρχοντες, «φαγητό» με ό,τι βρίσκεται στο ντουλάπι, επιλέγουν το εύκολο και ανέξοδο, σταυρώνουν τα χέρια και δηλώνουν με ύψος βαρύ και ασήκωτο – του είδους δεν σηκώνω αμφιβολίες γι’ αυτό που λέω – ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα λόγω έλλειψης χρημάτων και προσωπικού….

Φέτος η Καβάλα – και όχι μόνο – κινδυνεύει να πνιγεί στα χόρτα και οι παραλίες να μείνουν ως έχουν, χωρίς καθαρισμό, τέντες, καρέκλες και τα σχετικά, είτε ελλείψει χρημάτων, είτε λόγω καθυστερήσεων στις προσλήψεις. Και καλούμαστε στωικά να δεχθούμε αυτή την κατάσταση. Μέσα σε όλα βέβαια περιμένουμε από εβδομάδα και την επίσκεψη του οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου ο οποίος ελπίζουμε να μην τρομάξει με τα χόρτα, τα οποία σχηματίζοντας ζούγκλα, κινδυνεύουν να ζώσουν την πόλη.

Τι θα θέλαμε; Να δούμε το προσεχές σαββατοκύριακο, όλα τα μέλη του δημοτικού συμβούλιου με επικεφαλής τον δήμαρχο και να τους ακολουθούν χιλιάδες πολιτών,  να βγαίνουν έξω για να καθαρίσουν την πόλη και τις ακτές και αυτό να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι να βρεθούν χρήματα και προσωπικό. Είναι ουτοπικό όνειρο; Μπορεί. Πώς όμως να πιστέψουμε όλους αυτούς που μας λένε ότι θέλουν να σώσουν την πόλη, όταν αδυνατούν να προσφέρουν το ελάχιστο, κι αυτό δεν είναι άλλο από  μια γενική καθαριότητα. Ας αποδείξουν πρώτα την νοικοκυροσύνη τους και μετά ας μιλήσουμε και για ποιο σύνθετα ζητήματα όπως αυτά της ανάπτυξης.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

Πολλοί συνάνθρωποι μας, που δεν είναι τυφλωμένοι  από την κομματική νομιμοφροσύνη ναι μεν απεχθάνονται το σύστημα, αλλά φερόμενοι με παραλογισμό στην αντίδραση τους, αντί να ενισχύσουν  τις αντικαθεστωτικές οργανώσεις, κοινοβουλευτικές ή μη, πράττουν ακριβώς το αντίθετο και παρακολουθούν αμέριμνοι την ελεύθερη πτώση τους στα δίχτυα της ακροδεξιάς, δίχως να νοιάζονται, δυστυχώς, αυτοί οι δήθεν  «ψαγμένοι»  του γλυκού νερού, για το ανοικοδόμητο πλέγμα των εσωτερικών συγκρούσεων τους.

Όπου από τη μια πλευρά επιδίδονται σε αντικαθεστωτικές ασκήσεις στο πεδίο των φραστικών βολών, οι σπαθοφόροι του πατριωτισμού και από την άλλη αυτοακυρώνονται, μόλις επιχειρούν να συζεύξουν τη θεωρία και την πράξη τους, λυγίζουν υπό το βάρος της φιλοκαρατζαφερικής προπαγάνδας και προτιμούν τι μη χείρον βέλτιον, ερχόμενοι ωστόσο σε ρήξη με την πραγματικότητα, μια πραγματικότητας που όσο πικρή κι αν είναι καλεί σε συναγερμό τις εφησυχασμένες συνειδήσεις των αγνών πατριωτών, διαλύει τις ψευδαισθήσεις για το ρόλο του ΛΑΟΣ, εστιάζει, λόγω των δραματικών περιστάσεων, τις συμπάθειες των αφανάτιστων ανθρώπων αλλού, πέρα από τα όρια της κοινοβουλευτικής πανίδας στην οποία αναπτύσσονται με ανησυχητικό ρυθμό, οι πλέον  αποτρόπαιες πλευρές της πολιτικής, εξαφανισθέντων ταυτοχρόνως των νηφάλιων  φωνών, ώστε να εξαπλωθεί ευχερώς η σαπίλα διαπερνώντας τα τοιχώματα των γερών οργανισμών.

Παίζοντας το διπλό παιχνίδι του ο Καρατζαφέρης, στηριζόμενος στην κεκτημένη ταχύτητα της επίδρασης του στο σώμα του πατριωτών, πότε υμνεί το καθεστώς με διάφορα προσχήματα και πότε πάει κάτι να σιγοψιθυρίσει, κάπως  να διαφοροποιηθεί όσο του επιτρέπεται ασφαλώς από τις  υποδείξεις άνωθεν και όσο αυτή  η προσαρμοστικότητα  της ελαστικής ηθικής του συγκρατεί τη βάση του ΛΑΟΣ από τη διάλυση της.

Δοθείσης της υποφώσκουσας αντίδρασης στις τάξεις του ΛΑΟΣ, για την ένταξη του Καρατζαφέρη στο μνημονιακό μέτωπο, δεν αποκλείεται στο κοντινό μέλλον να συσσωρευτούν τα νέφη που προμηνύουν τις προσχωρήσεις πολλών  στελεχών του, στ΄ άλλα οχήματα.

Αυτές οι αναταράξεις  στο ΛΑΟΣ που «θάβονται» από το ΜΜΕ για ευνόητους λόγους, μπορεί να θέτουν εν αμφιβόλω τη μεταγενέστερη διεισδυτικότητα του Καρατζαφέρη στους κόλπους των αναποφάσιστων, αλλά πάλι η παραμονή του αληθινού ποσοστού και όχι του κατασκευασμένου, είναι δυσεξήγητη, τι περισσότερο να πω…

Το ΛΑΟΣ έχοντας στο δυναμικό του το ετερόκλιτο πλήθος ανθρώπων, από νεοειδωλολάτρες ως χριστιανούς, οι οποίοι ζητούν τον υποβιβασμό της Π. Διαθήκης συνεχίζει να παριστάνει το φρουρό της ορθοδοξίας, όταν το παρελθόν των προσβεβλημένων  στελεχών του, υποχρεώνει σε αναδίπλωση τους αφελείς με εκκλησιαστικό φρόνημα ψηφοφόρους του.

Με την ξερή παράθεση των γεγονότων καταρρίπτεται ο ισχυρισμός περί της φιλοεκκλησιαστικότητας του ΛΑΟΣ και δε χρειάζεται να διαθέτουμε την ιδιοφυία του Αϊνστάιν για να αντιληφθούμε τις επιδιώξεις του Καρατζαφέρη από την αρχή κιόλας. Από  το σταθμό του Καρατζαφέρη παρελαύνει ο κάθε αυτοχειροτόνητος αναμορφωτής της πίστης μας, που φθάνει σε σημείο να ιεροσυλεί χάριν του εθνικισμού του, της ελληνολατρείας σε νεοεποχίτικη εκδοχή σύμφωνα με τις επιθυμίες των εκκλησιομάχων.

Αν αγαπούσαν την εκκλησία εμπράκτως, σε βάθος, οι εκπρόσωποι του ΛΑΟΣ, που φορούν τα προσωπεία της ευσέβειας, τότε θα ΄καναν χρόνια να πατήσουν στις τηλεοπτικές εκπομπές, θα ξεχνούσαν το χρώμα, τη μυρωδιά των πρωτοσέλιδων, των κοσμημένων με πρώτη –πρώτη την αφεντιά τους και να ΄στε βέβαιοι γι΄ αυτό. Σιγά μην άφηναν οι εκκλησιομάχοι που έκοψαν επίτηδες την εκπομπή «Αρχονταρίκι» μέσα από τα κανάλια τους, να διατρανωθεί  η πίστη μας και σφάλλουν οι ελπίζοντες στην πολυφωνία της τηλεόρασης.

Έχει καταντήσει ανέκδοτο η περιβόητη πολυφωνία της τηλεόρασης με τα συμβαίνοντα σε καθημερινή βάση και που μαρτυρούν πόσο ανθεί η επένδυση των επιτήδειων στα πατριωτικά συναισθήματα του κόσμου. Την τιμητική τους στα κανάλια έχουν οι φορείς του «ελεγχόμενου» πατριωτισμού που αναμειγνύουν τα πάντα για να αυξήσουν το ακροατήριο τους,  προσποιούμενοι τις λευκές περιστερές όταν το παρελθόν τους, δικαίως, υφίσταται το ξεψάχνισμα της έρευνας.

Μ.ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ

Κέντρο Ιστορικών Οθωμανικών Σπουδών: «Έκθετο τέκνο» για την ελληνική κυβέρνηση

Όλα τα συναρμόδια υπουργεία αρνούνται ακόμη και την ύπαρξή του

Τι συμβαίνει τελικά με το Κέντρο Ιστορικών Οθωμανικών Σπουδών; Υπάρχει ή δεν υπάρχει; Για την τουρκική κυβέρνηση σαφώς και υπάρχει και ήδη έχει ξεκινήσει την λειτουργία του. Εξάλλου αυτός δεν ήταν και ένας από τους κύριους λόγους της επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου τον περασμένο Μάρτιο στην Καβάλα; Ο τουρκικός Τύπος δεν ήταν αυτός που μας έδωσε την είδηση και τις λεπτομέρειες για την λειτουργία του; Σαφώς και η απάντηση είναι θετική. Όπως επίσης, το εν λόγω κέντρο που λειτουργεί στο Ιμαρέτ, υπάρχει και για το Ινστιτούτο Μωχάμεντ Άλη το οποίο το φιλοξενεί στους χώρους του. Αλήθεια, πώς αλλιώς θα μπορούσε να βρεθεί επί ελληνικού εδάφους; Επιπλέον το έντυπο υλικό για την λειτουργία του κέντρου εκδόθηκε και  διακινείται από το εν λόγω Ινστιτούτο.

Για την Τουρκία και το Ινστιτούτο Μωχάμεντ Άλη λοιπόν, υπάρχει και ήδη λειτουργεί το Κέντρο Ιστορικών Οθωμανικών Σπουδών, δεν συμβαίνει  όμως το ίδιο με την Ελληνική κυβέρνηση!!! Για την επίσημη Ελληνική Πολιτεία είναι ανύπαρκτο το «Κέντρο Ιστορικών Οθωμανικών Σπουδών» αφού δεν υπάρχει γνώση για το πώς και κάτω από ποιες συνθήκες λειτουργεί. Κι αυτό δεν το δηλώνει ένας αλλά τρείς υπουργοί, οι πλέον σχετικοί με το αντικείμενο. Αν αυτό δεν είναι ένα ακόμη εξωφρενικό στοιχείο στην αλληλουχία των παράδοξων γεγονότων που συνδέονται με την ίδρυση και τη λειτουργία αυτού του κέντρου, τότε τι είναι; Μια λειτουργία η οποία θα τολμούσαμε να πούμε ότι διέπεται από «πειρατικά» χαρακτηριστικά, τα οποία δεν είναι ξένα προς τις ακολουθούμενες πρακτικές της τουρκικής διπλωματίας.

Επί της ουσίας ο αρμόδιος υπουργός Εξωτερικών Δημήτριος Δρούτσας, η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου και ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης δηλώνουν με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι αγνοούν την ύπαρξή του, οπότε αδυνατούν να δώσουν και οποιαδήποτε πληροφορία για την λειτουργία του!!!

Πιο συγκεκριμένα μετά τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα του «Χ» και τα όσα ακολούθησαν στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο των Αθηνών, τρείς βουλευτές του ΛΑΟΣ οι, Άδωνις Γεωργιάδης, Αθανάσιος Πλεύρης και Ιωάννης Κοραντής κατέθεσαν σχετική ερώτηση προς τους τρείς υπουργούς που αναφέραμε ζητώντας στοιχεία για την λειτουργία του εν λόγω κέντρου στην Καβάλα.

Ο κ. Δρούτσας συγκεκριμένα απάντηση ότι «Σε ότι αφορά το Κέντρο Ερευνών Οθωμανικής Ιστορίας δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά σε εκείνη των συναρμόδιων υπουργείων» ωστόσο αναγκάζεται να προβεί σε μια γενική αναφορά  - για να μην φανεί ότι αγνοεί τελείως το θέμα – λέγοντας ότι «Στο μέτρο πάντως, που το Υπουργείο Εξωτερικών θα μπορούσε να συνεισφέρει στην ενημέρωσή τους, σημειώνεται ότι η συνεργασία του Ινστιτούτου Μεχμέτ Αλή Πασά με το πανεπιστήμιο Bahscesehir εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο δράσεων και συνεργασιών του εν λόγω Ινστιτούτου με διάφορα ακαδημαϊκά ιδρύματα και πανεπιστήμια (μεταξύ των οποίων το Εθνικό Πολιτιστικό Κέντρο της Αιγύπτου, την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και πανεπιστήμια όπως αυτά της Οξφόρδης, του Κέϊμπριτζ, της Νέας Υόρκης κ.ο.κ. αλλά και εγχώρια πανεπιστήμια όπως λ.χ. της Πελοποννήσου).

Στην συνέχεια ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης απαντάει ότι «σύμφωνα με τα στοιχεία που έθεσαν υπόψη μας οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, αναφορικά με την ίδρυση Κέντρου Οθωμανικής Ιστορίας στην Καβάλα, σας γνωρίζουμε ότι τα αναφερόμενα στην ερώτηση δεν άπτονται των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού αλλά σε αυτές των συνερωτώμενων Υπουργείων»!!!

Και ποια είναι τα συνερωτώμενα υπουργεία μας φυσικά το ΥΠΕΞ που προαναφέραμε το τι απάντησε και το Παιδείας!!! Ιδού και η απάντηση του Υπουργείου Παιδείας δια της υπουργού κ. Διαμαντοπούλου: «Σας κάνουμε γνωστό ότι δεν υφίσταται Ερευνητικό Κέντρο με την επωνυμία «Κέντρο Ερευνών Οθωμανικής Ιστορίας» υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων»!!!

Μετά απ’ όλα αυτά να υποθέσουμε ότι μας κοροϊδεύει η Ελληνική Κυβέρνηση; Να υποθέσουμε ότι δεν γνωρίζει τι γίνεται στην Καβάλα; Μάλλον το δεύτερο. Όπως προκύπτει δυστυχώς έχει στηθεί στην Καβάλα ένα κέντρο επέκτασης του νέο-οθωμανισμού ενε αγνοία της Ελληνικής Πολιτείας!!!

Κειμήλιο 100 χρόνων αντικρίζει το φως της δημοσιότητας!

Ετήσιο εικονογραφημένο εγκυκλοπαιδικό ημερολόγιο με υλικό και πληροφορίες που αφορούν και την περιοχή μας.

Οι στήλες του «Χ», παραδοσιακά δείχνουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία στην αξία του έντυπου λόγου και του ποιοτικού βιβλίου γενικότερα. Πολύ δε περισσότερο, όταν αυτό ανασύρεται από το σκονισμένο χρονοντούλαπο της ιστορίας και αφορά και τη δική μας περιοχή, δίνοντας στον ιστορικό ερευνητή του παρόντος πολλές και χρήσιμες πληροφορίες.

Ένα τέτοιο πολύτιμο βιβλίο, δετό με μετάξινη κλωστή αλλά ημικατεστραμένο από την πολυχρησία και το χρόνο, έφερε και παρουσίασε στην εφημερίδα μας γνωστός μας συμπολίτης. Αφορά εικονογραφημένο ημερολόγιο του έτους 1911, τυπωμένο σε τυπογραφείο του Γαλατά της Πόλης. Μάλιστα μας έκανε εντύπωση ότι το εξώφυλλό του είναι τοποθετημένο πάνω σε παλιό επίσης εξώφυλλο άλλου παλιού βιβλίου Γαλλικής γλώσσας της εποχής, κάποιου καθηγητή Χατζηγεωργίου. Η ύλη του είναι ποικίλη και ενδιαφέρουσα. Αναφέρεται στα τεχνολογικά επιτεύγματα της εποχής εκείνης, σε ρήσεις επιφανών ανδρών, σε επιστημονικά άρθρα, σε κοινωνικοπολιτικά θέματα καθώς και σε ενδιαφέρουσες ιστορικές αναφορές. Τέλος περιέχει και ενδιαφέρουσες διαφημίσεις εταιριών, επιχειρήσεων και Τραπεζών, που μόνο στο πρώτο τους βλέμμα εκπλήσσουν. Μεταξύ αυτών και το Βιβλιοχαρτοπωλείο «Ήλιος» της πόλης μας, το οποίο θεωρείται ιστορικό για την ευρύτερη περιοχή από τα παλαιότερα της Ελλάδος. Εξέχουσα πάντως θέση στις σελίδες του κατέχει και ολοσέλιδο άρθρο για τη λειτουργία του Ιμαρέτ εκείνη την εποχή με πολλές λεπτομερείς αναφορές.

Αυτό όμως που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στον αναγνώστη, είναι ότι στο συγκεκριμένο ετήσιο «Ημερολόγιο», διατηρούσε πολλούς συνδρομητές στην πόλη της Καβάλας και στο νησί της Θάσου. Μάλιστα πολλά ονόματα, που σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν στην εποχή μας ως ζώντες απόγονοι, παρατίθενται στο τέλος των σελίδων και έχουν τη δική τους σημειολογική αξία για την τοπική ιστορία. Όμως και σε διάφορα άλλα μέρη της ευρύτερης περιοχής μας όπως η Ανατολική Θράκη και η Μ. Ασία, καθώς και σε άλλες εστίες Ελληνισμού όπως το Κάιρο, η Ιερουσαλήμ, ο Αίνος, η Βαλτιμόρη, η Ν. Αφρική, η Ελβετία κα φαίνεται ότι υπάρχουν τακτικοί συνδρομητές, των οποίων τα ονόματα επίσης αναγράφονται.

Τέλος αρκετά ιστορικά στοιχεία και για τα καπνικά πράγματα της περιοχής μπορούν να σταχυολογηθούν μέσα από τις σελίδες αυτού του πολύτιμου τόμου των 400 σελίδων, που δεν ξεπερνά σε διαστάσεις τα 12 επί 17 εκατοστά και τα οποία θεωρούμε ότι θα πρέπει να τύχουν μιας ενδελεχούς επιστημονικής μελέτης από τα Γενικά Αρχεία του κράτους, εφ’ όσον βέβαια τα ίδια μας το ζητήσουν.

                                                                     ΒΕΡΟΝΙΚΗ

Κατανυκτική λειτουργία στον Αγ. Γεώργιο Βρανοκάστρου

Οι χαμηλές θερμοκρασίες, η υγρασία και η βαριά συννεφιά δεν στάθηκαν εμπόδιο για τους πιστούς του Παγγαίου να λειτουργήσουν, το περασμένο Σάββατο το πρωί, την ερειπωμένη και γκρεμισμένη, αλλά φορτωμένη με τόσες μνήμες, εκκλησία του Αγ. Γεωργίου του Βρανοκάστρου. Μια από τις πιο παλιές – η πρώτη οικοδόμηση ανάγεται στον 6^ο αιώνα και η δεύτερη στον 11^ο αιώνα – εκκλησία της περιοχής η οποία καταστράφηκε το 1763 από τους Τούρκους που έκαψαν τη μονή και έσφαξαν τους 150 περίπου μοναχούς, πριν συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο στην γειτονική μονή της Παναγίας της Εικοσιφίνισας. Η μονή έμεινε κατεστραμμένη και από το χρόνο καλύφθηκε από τα χώματα και την βλάστηση, ωστόσο ζούσε στην μνήμη των ντόπιων της περιοχής. Μέχρι που το 1995 ήρθε η αρχαιολογική σκαπάνη του Νίκου Ζήκου και ανέδειξε τα ερείπια του μοναστηριού.

Πλήθος πιστών συνέρευσαν για την λειτουργία το περασμένο Σάββατο για να τιμήσουν τόσο τον Άγιο, προστάτη του Παλαιοχωρίου, Γεώργιο αλλά και τους νεομάρτυρες που έπεσαν σε εκείνα τα χώματα για την Πίστη τους και την πατρίδα τους. Η λειτουργία και στη συνέχεια το μνημόσυνο για τους νεκρούς μοναχούς τελέστηκε σε κατανυκτική ατμόσφαιρα με την συνοδεία των ύμνων που έψαλαν καλλίφωνοι ψάλτες υπό τη διεύθυνση του μουσικολογιωτάτου μοναχού π. Δανιήλ από την αδελφότητα των Δανιηλαίων στα Κατουνάκια του Αγ. Όρους. Μετά το πέρας της λειτουργίας ο π. Θεοχάρης Καλπάκογλου αναφέρθηκε σε όσα στοιχεία είναι γνωστά για την ιστορία του μοναστηριού και το πλήθος των θαυμάτων του Αγίου Γεωργίου. Στη συνέχεια ο π. Δανιήλ μιλώντας σημείωσε ότι είναι μια πολύ σημαντική ημέρα για τον ίδιο που μετείχε στην λειτουργία γιατί από μικρό παιδί – κατάγεται από το Παλιοχώρι - άκουγε γι’ αυτό το μοναστήρι και τώρα του δόθηκε η ευκαιρία να το επισκεφτεί και να λειτουργήσει. Ευχήθηκε μάλιστα η αρχαιολογική σκαπάνη γρήγορα να συνεχίσει το έργο της και στο περίβολο τη μονή για να αναδείξει και τα υπόλοιπα τμήματα καθώς και τους τάφους του μαρτύρων μοναχών.

Ωστόσο αξίζει να σημειώσουμε ότι αν και έχουν περάσει 16 χρόνια από την ανασκαφή δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια για την αναστήλωση και την προστασία των ερειπίων. Το αποτέλεσμα είναι τα καιρικά φαινόμενα να έχουν δημιουργήσει εκτεταμένη φθορά στα τοιχία και να έχουν σχεδόν εξαφανίσει τις αγιογραφία και τον διάκοσμο που αποκαλύφθηκε. Στο παρελθόν οι κάτοικοι ζήτησαν από την Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων να κατασκευαστεί ένα στέγαστρο – όπως αυτό που υπάρχει στους Φιλίππους – για να προστατευθούν τα ευρήματα – αλλά το αίτημα δεν ικανοποιήθηκε. Ωστόσο παραμένει μια επιτακτική ανάγκη. Ο χώρος επίσης απειλείται συνεχώς από την πλούσια βλάστηση του Παγγαίου και προχθές για να μπορέσει τα τελεστεί η λειτουργία παρενέβη ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Παγγαίου Τάκης Ηλιάδης για τον καθαρισμό και τον ευπρεπισμό του χώρου.

Στην Καβάλα 18 έως 20 Μαϊου ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, θα συμμετάσχει στις εορταστικές και λατρευτικές εκδηλώσεις για τη μνήμη της Ισαποστόλου Αγίας Λυδίας της Φιλιππησίας

Ως μοναδική ευκαιρία προβολής του τόπου χαρακτήρισαν ο Σεβασμιότατος κ.κ. Προκόπιος, ο Αντιπεριφερειάρχης Αρχέλαος Γρανάς και ο Δήμαρχος Κωστής Σιμιτσής, την έλευση του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στην Καβάλα.

«Είναι μεγάλη στιγμή και συγκίνηση και ευχαριστούμε τον Παναγιώτατο που ανταποκρίθηκε με μεγάλη αγάπη και προθυμία στην πρόσκληση που του απηύθυναν πέρυσι οι φορείς της πόλης, του Νομού και της Περιφέρειας και έρχεται τώρα για να μας μεταδώσει τον λόγο του Θεού» τόνισε αρχικά ο κ. Σιμιτσής στη διάρκεια της χθεσινής συνέντευξης Τύπου που παραχωρήθηκε με στόχο να ανακοινωθεί το πρόγραμμα της επίσκεψης.

Ο Αντιπεριφερειάρχη κ Αρχέλαος Γρανάς μιλώντας για την ανάληψη της διοργάνωσης και από την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, σημείωσε πως ο ερχομός του κ.κ. Βαρθολομαίου είναι ένα εξαιρετικό γεγονός για την περιοχή μας.

«Από την δική μας πλευρά συμμετέχουμε διαμορφώνοντας τις τελευταίες στιγμές τον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο του Συνεδριακού Κέντρου της Λυδίας.  Στην υποδοχή θα είναι παρών και ο Περιφερειάρχης κ. Γιαννακίδης για να τιμήσουμε τον Πατριάρχη όπως του αρμόζει και να υποστηρίξουμε την Μητρόπολη και τον Δήμο.

Ο Σεβασμώτατος Μητροπολίτης κ.κ Προκόπιος με τον μελίρρυτο λόγο του παρουσίασε εκτενώς το πρόγραμμα των εκδηλώσεων σημειώνοντας πως «αφορμή για την έλευση του Οικουμενικού Πατριάρχου υπήρξε το γεγονός των εγκαινίων του Σύγχρονου Συνεδριακού Κέντρου στο Βαπτιστήριο της Αγίας Λυδίας.

Οι αιτίες όμως ήταν βαθύτερες. Ήταν πόθος και προσδοκία όλων των καβαλιωτών να έρθει και στην πόλη μας. Έπρεπε να έρθει ανάμεσά μας με δεδομένο το άλλο αναμφισβήτητο γεγονός, ότι η πλειοψηφία των κατοίκων είναι οι αδελφοί μας που βίαια ξεριζωθήκαν από τις πατρογονικές εστίες τους, στην Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Θράκη και βρήκαν φιλόξενο χώρο να εγκατασταθούν στον τόπο μας γινόμενοι αιμοδότες και συμβάλλοντας στην ανάπτυξή του, μεταφέροντας και όλη την πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά που είχαν εκεί όπου ζούσαν».

Το πρόγραμμα της επίσκεψης του κ.κ. Βαρθολομαίου

Η άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχη έχει οριστεί για τις 4μμ της Τετάρτης 18 Μαϊου στο αεροδρόμιο «Μέγας Αλέξανδρος» της Χρυσούπολης, όπου θα του γίνει επίσημη υποδοχή.  Αμέσως μετά ο κ. Βαρθολομαίος θα σταθεί καθ΄ οδόν στη Νέα Καρβάλη, για να προσκυνήσει το σκήνωμα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου στον ομώνυμο Ναό.  Η επίσημη, παλλαϊκή υποδοχή του θα πραγματοποιηθεί λίγο αργότερα, στην κεντρική πλατεία της Καβάλας (Πλατεία Ελευθερίας) –με τη σχετική προσφώνηση  κι αντιφώνηση- κι από εκεί με τη συνοδεία του κλήρου της πόλης, των εκπροσώπων των Αρχών και του λαού θα μεταβεί πεζή στον Καθεδρικό Ναό του Αποστόλου Παύλου για την επίσημη δοξολογία (γύρω στις 6 το απόγευμα). 

Κατά τη δεύτερη μέρα της παρουσίας του κ. Βαρθολομαίου στην Καβάλα ξεχωρίζει η ανακήρυξή του σε επίτιμο δημότη του δήμου Καβάλας (η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο), όπως και η αναγόρευσή του σε επίτιμο Διδάκτορα του ΤΕΙ Καβάλας, σε σχετική τελετή που θα φιλοξενηθεί στο ΤΕΙ.

Η τελευταία μέρα της επίσκεψης του Πατριάρχη είναι και η πιο βεβαρημένη από πλευράς προγράμματος:

Καθώς την Παρασκευή 20 Μαΐου τιμάται η μνήμη της ισαποστόλου Λυδίας (της πρώτης Ευρωπαίας που βαφτίστηκε Χριστιανή από τον Απόστολο Παύλο, στους Φιλίππους), ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα χοροστατήσει το πρωί σε Πατριαρχική Χοροστασία και θα προεξάρξει σε Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, όπου θα συλλειτουργήσει και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος.  Το μεσημέρι θα παρακαθίσει σε γεύμα που παραθέτει προς τιμήν του ο Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιος, ενώ για το απόγευμα έχουν προγραμματιστεί τα εγκαίνια του Συνεδριακού Κέντρου «Ο Απόστολος Παύλος», στη Λυδία Καβάλας (πρώην δήμος Φιλίππων).  Αμέσως μετά τα εγκαίνια θα ακολουθήσει η έναρξη του Διεθνούς Διαχριστιανικού Συνεδρίου (που έχει οργανώσει η Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου) με θέμα «Παύλος – Φίλιπποι. Δυο Χιλιετίες.  Το ευρωπαϊκό όραμα του Αποστόλου των Εθνών».  Παράλληλα με το Συνέδριο, θα λειτουργεί στον ίδιο χώρο και έκθεση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας για τις ελληνορθόδοξες εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης.

Στη διάρκεια της τριήμερης επίσκεψής του στην Καβάλα, ο κ. Βαρθολομαίος θα έχει συναντήσεις με τους επικεφαλής της Περιφέρειας Ανατ. Μακεδονίας – Θράκης και της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, του Επιμελητηρίου Καβάλας, αλλά και εκπροσώπους άλλων φορέων, ενώ θα παρακαθίσει σε επίσημα γεύματα και δείπνα που θα παρατεθούν προς τιμήν του.

Έρχεται στην Καβάλα ο Ηλίας Ανδριόπουλος

Μίλησε στο "Χ" για τις "διαδρομές και τους προσανατολισμούς του"

Έρχεται σήμερα στην Καβάλα ο Ηλίας Ανδριόπουλος, καλεσμένος του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών για να τιμηθεί για το έργο και την προσφορά του στο ποιοτικό Ελληνικό τραγούδι και φυσικά για να παραστεί ίδιος στη συναυλία που θα δοθεί προς τιμήν του από το χορωδιακό τμήμα της Στέγης "Συν-ωδή-πόροι". Τη Δευτέρα το βράδυ βρέθηκε στις Σέρρες, στα πλαίσια μεγάλης περιοδείας που πραγματοποιεί σε διάφορες πόλεις της χώρας και τιμήθηκε από το σύλλογο "Ορφέας" και το χορωδιακό του σχήμα, συνοδεία γνωστής Αθηναϊκής ορχήστρας. Το "Χ" βρέθηκε στη γειτονική πόλη και συνομίλησε με τον επιφανή μουσικοσυνθέτη.

"Επ ουδενί τρόπο δεν αρέσκομαι στον χαρακτηρισμό παγκόσμιος ή διεθνής - χαρακτήρα που μου προσήψαν οι εδώ φίλοι του συλλόγου Ορφέας - και ας έχει αυτό να κάνει με τις μεγάλες μου περιοδείες σ΄ όλη την Ευρώπη και την απήχηση που είχαν. Όντως οι συναυλίες στο Λονδίνο, την Κολωνία, στο Παρίσι, την Ελβετία αλλά και αλλού, αποτελούν σημαντικό μέρος της ζωής μου. Όμως αυτό δεν μου επιτρέπει να αναγνωρίζομαι ως παγκόσμιος, αφού ο σκοπός του δικού έργου είναι η ανιδιοτελής συνεισφορά μου στο ποιοτικό Ελληνικό τραγούδι". Κάπως έτσι άρχισε να μας μιλάει ο κ. Ανδριόπουλος και ήταν ευχάριστος, μειλίχιος και γλαφυρός στο λόγο του.

"Φυσικά και αισθάνομαι ευτυχής που με καλούν σε διάφορες πόλεις της χώρας για να με τιμήσουν για το έργο μου και προσπαθώ να ανταποκριθώ πάντα με χαρά και ευχαρίστηση. Παράλληλα αισθάνομαι ευτυχής που αυτό γίνεται επειδή το έργο μου αναγνωρίζεται ως διαχρονικό και χωρίς φθορές στο χρόνο. Σήμερα θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να δημιουργείται έργο που να αντέχει στο χρόνο. Μη ξεχνάτε εξ άλλου ότι ζούμε στην εποχή όπου κατακλυζόμαστε από λογιών - λογιών σκουπίδια. Κάνουμε προσπάθειες για να τα προσπερνάμε χωρίς τραύματα".

"Θεωρώ πολύ σημαντικό σταθμό στη μουσική μου διαδρομή, όλες μου στις συναυλίες που ξεπερνούν κατά πολύ τις 100, όμως ξεχωρίζω αυτές που έδωσα στην Αρχαία Ολυμπία το 1998, στο Λονδίνο παλαιότερα με συνοδεία επιφανούς φιλαρμονικού σχήματος, πρόσφατα πριν από λίγα χρόνια στο Ηρώδειο και τέλος στους Δελφούς σε μια αξέχαστη και πρωτόγνωρη εμπειρία".

" Με τον μαέστρο σας, τον πολύ αξιόλογο χοράρχη κ. Κατιώνη που όπως μαθαίνω κάνει εξαιρετική δουλειά, μιλάω τακτικά τον τελευταίο καιρό και είμαι ενημερωμένος για τη βραδυά που ετοιμάζετε προς τιμήν μου στην Καβάλα και βέβαια για τις προσπάθειες που καταβάλει ο ΣΦΓΤ για τον πολιτισμό της πόλης σας".    

Γεωργία Μπακάλη για «επιστολή» Κωστή Σιμιτσή

Ουδέποτε έλαβα τέτοια επιστολή!

Απάντηση στον ισχυρισμό του δημάρχου Καβάλας σχετικά με τα αρχεία του Μουσείου Καπνού

Με αφορμή τα όσα υποστήριξε ο δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής στην προχθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας στην συζήτηση για το αρχείο του Μουσείου Καπνού αλλά και σε επιστολή του προς το «Χ» την οποία και δημοσιεύσαμε χθες, λάβαμε την απάντηση της ερευνήτριας του ΑΠΘ Γεωργίας Μπακάλη. Απέναντι στους ισχυρισμούς του κ. Σιμιτσή ότι απέστειλε επιστολή με την οποία της γνώριζε ότι έχει δυνατότητα να πάρει αντίγραφα των αρχείων που την ενδιαφέρουν η κ. Μπακάλη απαντάει πολύ απλά ότι ποτέ δεν έλαβε την επιστολή του – που όπως σημειώσαμε και σε άλλη στήλη στην σελίδα 3 – όσο και αν αναζητήσαμε δεν την βρήκαμε, αφού το γραφείο του δεν μας την παρέδωσε.

Αναλυτικά η επιστολή της κ. Μπακάλη έχει ως εξής:

Προς την εφημερίδα ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ

Αξιότιμε κύριε Διευθυντή,

Με πολύ μεγάλη έκπληξη αλλά και πολλή χαρά πληροφορήθηκα ότι ο δήμαρχος κ. Σιμιτσής μου είχε στείλει επιστολή, στην οποία μου παραχωρούσε το δικαίωμα να δω τα αρχεία του Μουσείου Καπνού˙ μεγάλη έκπληξη, διότι ουδέποτε έλαβα τέτοια επιστολή, αλλά και μεγάλη χαρά, διότι  ο κ. δήμαρχος βεβαιώνει έτσι ότι δεν θα είναι πια απροσπέλαστα τα πολύτιμα για την έρευνά μου αρχεία. Σίγουρα, αν είχε αποσταλεί αυτή η επιστολή που έγραψε ο κ. δήμαρχος και την είχα λάβει, δεν θα υποχρεωνόμουνα να καταφεύγω συνεχώς στις αρχειακές μονάδες της Αθήνας  –με όλο το αναπόφευκτο οικονομικό κόστος και την ταλαιπωρία– αναζητώντας υλικό για το καπνεργατικό ζήτημα της Καβάλας. Προπάντων όμως θα απέφευγα την οδυνηρή εμπειρία να εκλιπαρώ για πρόσβαση στα αρχεία του Μουσείου Καπνού, να αντικρίζω κυριολεκτικώς κλειστές πόρτες και να εισπράττω όχι μόνο αρνήσεις αλλά και χλευασμό.

Δεν ζήτησα ούτε ζητώ καμιά προνομιακή μεταχείριση. Ζητώ απλώς να εξυπηρετηθώ σύμφωνα με όσα προβλέπονται από το Καταστατικό λειτουργίας του Μουσείου Καπνού. Και επειδή για μένα προέχει να ανοίξουν οι πόρτες των αρχείων, σύμφωνα με  όσα προβλέπονται από το Καταστατικό, παρακαλώ θερμότατα, τον κ. δήμαρχο να κοινοποιήσει, έστω και καθυστερημένα, την τόσο θετική αυτή απόφασή του στους υπευθύνους του Μουσείου Καπνού, ώστε να με δεχτούν. Δεν θα άντεχα την αλγεινή διάψευση μιας ακόμη μάταιης επίσκεψης στο Μουσείο Καπνού.

Με εκτίμηση

Γεωργία Μπακάλη

Στοχοποιείται ο Σάββας Εμινίδης - Από τουρκόφωνη εφημερίδα της Θράκης

Με αφορμή την Ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή για το Κέντρο Έρευνας Οθωμανικής Ιστορίας»

Μια άνευ προηγουμένου επίθεση δέχθηκε ο καβαλιώτης βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σάββας Εμινίδης από την τουρκόφωνη εφημερίδα της Θράκης Birlik. Συγκεκριμένα στο φύλλο της 3^ης  Μαίου η εν λόγω εφημερίδα δημοσίευσε το παρακάτω κείμενο:

Επερώτηση του βουλευτή Καβάλας για το ¨Κέντρο Έρευνας Οθωμανικής Ιστορίας¨

Αναφέρεται πως ο κυβερνητικός βουλευτής ΠΑΣΟΚ Καβάλας Σάββας Εμινίδης υπέβαλε επερώτηση στους υπουργούς σχετικά με το ¨Κέντρο Έρευνας Οθωμανικής Ιστορίας¨. Είναι γνωστό πως ο Εμινίδης κατάγεται από οικογένεια που μετανάστευσε από την περιοχή Σεμπίν-Καραχισάρ της Μαύρης Θάλασσας στο χωριό Χαλκερό της Καβάλας.

Αναφέρεται πως ρωτάει αν έχει εγκριθεί η ίδρυση του Κέντρου Έρευνας Οθωμανικής Ιστορίας¨ από το ινστιτούτο Μωχάμετ Άλη (ο καταγόμενος από την Καβάλα Μεχμέτ Αλή Πασάς), από ποιόν φορέα εγκρίθηκε, με βάση ποιο καταστατικό και αν είναι γνωστές ή όχι οι πηγές χρηματοδότησης.

Ο Εμινίδης απευθύνει την ερώτηση του στον ΥΠΕΞ της Ελλάδας, στην υπουργό Παιδείας, και στον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού.

Μετά τα σενάρια που εμφανίστηκαν από κάποιους κύκλους που θορυβήθηκαν από την διαμονή του Τούρκου ΥΠΕΞ στο Ιμαρέτ στην Καβάλα και την επίσκεψη του στο κτίριο, συνεχίζεται η βροχή των επερωτήσεων.

Το θέμα είχε τεθεί από επερωτήσεις που υπέβαλαν βουλευτές εκτός Καβάλας του ΛΑΟΣ.

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε αυτό. Δηλαδή πίσω από όλες τις επισκέψεις κρατικών αξιωματούχων της Τουρκίας στην Ελλάδα πάντα υποκρύπτεται η ιμπεριαλιστική της πολιτική ; Δηλαδή δεν μπορούνε να έρχονται και να επισκέπτονται σαν μουσαφίρηδες ;

Η εφημερίδα Μπιρλίκ λέει το εξής. Αν αναζητείτε διάφορα πίσω από τις επισκέψεις της Τουρκίας στην περιοχή και τις αντιμετωπίζετε ως υλικό για την εσωτερική πολιτική, μη με παρεξηγήσετε αλλά από εσάς προκοπή δεν έχει.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάνοντας τις λειτουργίες στις οποίες μετέχετε στο μοναστήρι στα Σούρμενα (Παναγία Σουμελά) και στις άλλες περιοχές έχετε και άλλες σκέψεις ;

Γινόμαστε κωμικοί. Κωμικοιοιοιοί !

Μετάφραση κειμένου από TourkikaNea.gr

Το αρχείο του Μουσείου Καπνού στο Δημοτικό Συμβούλιο

Είναι στην διάθεση των ερευνητών

Ανακοίνωσε χθες ο δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής

Το θέμα του αρχείου του Μουσείου Καπνού ήταν από τα πρώτα θέματα που έθιξε στην χθεσινοβραδινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου ο δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής. Συγκεκριμένα ο κ. Σιμιτσής, ανακοίνωσε ότι απέστειλε απάντηση στην ανοιχτή επιστολή των καθηγητών του ΑΠΘ στην οποία μεταξύ άλλων σημειώνει ότι περιβάλει με τιμή και σεβασμό την προσπάθεια του Γιάννη Βύζικα να οργανώσει το Μουσείο Καπνού, οποιαδήποτε ιστορικά στοιχεία είναι αναγκαία για την ιστορική έρευνα θα τα έχουν σε αντίγραφα. Επίσης αναφερόμενος ο κ. Σιμιτσής στον κ. Βύζικα – ο οποίος χθες και τυπικά υπέβαλε την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου του Μουσείου Καπνού – σημείωσε ότι δικαίωσε την επιλογή του Στάθη Εριφυλλίδη να τον τοποθετήσει σε αυτή τη θέση, αλλά και την επιλογή της δική του διοίκησης να τον διατηρήσει. Στο μέλλον – όπως είπε – θα τον αξιοποιήσει σε κάποια άλλη θέση.

Απαντώντας σε ερώτηση του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Θόδωρου Καλλιοντζή αν το αρχείο ανήκει στο Μουσείο Καπνού ή στον Γιάννη Βύζικα, ο κ. Σιμιτσής απάντησε ότι ανήκει στο Μουσείο Καπνού και θα γίνει πλήρης καταγραφή για την διαδικασία της παράδοσης παραλαβής. Στην συνέχεια όπως είπε ο δήμαρχος Καβάλας θα προσληφθούν άνεργοι επιστήμονες από το πρόγραμμα της Κοινωνικής Εργασίας για να το ταξινομήσουν και να το αρχειοθετήσουν.

Σε παρέμβασή του ο πρώην δήμαρχος Στάθης Εριφυλλίδης χαρακτήρισε πολύ σημαντικό το έργο του κ. Βύζικα στο Μουσείο Καπνού και ζήτησε να επιστραφεί η επιστολή των καθηγητών του ΑΠΘ ως απαράδεκτη με την υποσημείωση ότι γνωρίζουμε να προστατεύουμε τον πολιτισμό της πόλη μας. Για τον κ. Βύζικα παρενέβη και ο Άρης Βέρρος ζητώντας να τιμηθεί για την προσφορά του στην πόλη με την δημιουργία του Μουσείου Καπνού.

Καυγάς για τα προνοιακά επιδόματα και το δημοτικό ραδιόφωνο

Δεν έλειψαν οι στιγμές έντασης από την χθεσινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου. Η πρώτη σημειώθηκε όταν ρώτησαν σύμβουλοι της αντιπολίτευσης (Άρης Βέρρος και Βασίλης Λιόγκας) τον κ. Σιμιτσή για το λόγο που καθυστερεί η καταβολή των προνοιακών επιδομάτων. Απαντώντας ο κ. Σιμιτσής σημείωσε ότι οι δικαιούχοι είναι 870 άτομα και γίνεται ένας έλεγχος για να αποδειχθεί ποιοι είναι οι πραγματικά άποροι, επίσης σημείωσε ότι έτσι όπως είναι το σύστημα θα εμφανιστούν και πολλοί αγρότες από το τέως Δήμο Φιλίππων που δηλώνουν λόγω επαγγέλματος χαμηλά εισοδήματα αλλά δεν είναι αυτό η πραγματική εικόνα, για να διεκδικήσουν τα επιδόματα. Πρόσθεσε δε ότι αυτό γίνεται από ένα υπάλληλο και χρειάζεται χρόνο για να ολοκληρωθεί ο έλεγχος.

Στο σημείο αυτό επιτέθηκε ο κ. Βέρρος λέγοντας ότι με αυτή τη λογική τα επιδόματα που δόθηκαν προεκλογικά δεν κάλυψαν πραγματικές ανάγκες και στη συνέχεια ο καυγάς επεκτάθηκε.

Λίγο αργότερα ο δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης Γιάννης Εμανουηλίδης έθεσε θέμα για την τύχη του δημοτικού ραδιοφώνου και την διαφαινόμενη παραχώρησή του σε ιδιώτη, χωρίς απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Απαντώντας ο κ. Σιμιτσής τόνισε ότι θα γίνει με απευθείας ανάθεση και είναι αποκλειστικά δική του απόφαση. Με συνέπεια να εισπράξει την φραστική επίθεση του Θόδωρου Καλλιοντζή.

Απάντηση του δημάρχου Καβάλας Κωστή Σιμιτσή

Εμπιστεύομαι και στηρίζω τον Γιάννη Βύζικα

Ωστόσο θέτει τα αρχεία στη διάθεση 

των ερευνητών!!!

Συνέχεια στο ρεπορτάζ της περασμένης Πέμπτης για το θέμα του αρχείου Καπνού με την επιστολή που λάβαμε από το δήμαρχο Καβάλας Κωστή Σιμιτσή. Παραθέτουμε αυτούσια την επιστολή, με την υποσημείωση ότι ο κ. Σιμιστής αποφεύγει να απαντήσει στα ερωτήματα που του θέσαμε και τα οποία κατά κάποιο τρόπο τα διατυπώνουμε και στο σημερινό μας κείμενο. Όσο για την επισήμανση του ότι τα αρχεία είναι στη διάθεση των ερευνητών μένει να το δούμε να γίνεται πράξη. Τότε θα είμαστε οι πρώτοι που θα του αναγνωρίσουμε την τήρηση της νομιμότητας:

Κύριε Διευθυντά,

Αναφορικά με τα όσα γράψατε στο φύλλο της Πέμπτης 5 Μαϊου   για το βιβλίο που εξέδωσε ο πρόεδρος του Δημοτικού Μουσείου Καπνού κ. Γιάννης Βύζικας έχουμε να σας επισημάνουμε τα ακόλουθα:

Ο κ. Βύζικας όλα αυτά τα χρόνια με την ιδιότητα του προέδρου του Δημοτικού Μουσείου Καπνού Καβάλας έχει κάνει καταπληκτική δουλειά. Προσέφερε στην πόλη και στο Μουσείο Καπνού όσο λίγοι και για το λόγο αυτό του αξίζουν συγχαρητήρια.

Αναγνωρίζοντας την πολύτιμη συμβολή του στη διατήρηση και διάδοση της τοπικής ιστορίας και του πολιτισμού μας ο Δήμος Καβάλας συνεχίζει να τον εμπιστεύεται και να τον στηρίζει.

Όσον αφορά το θέμα που έχει ανακύψει με την κ. Γεωργία Μπακάλη και την έρευνα που διεξάγει θα πρέπει να επισημανθεί ότι κάθε ιστορικός ερευνητής μπορεί να ζητήσει αντίγραφα από διάφορα αρχεία του Δήμου Καβάλας και των εξαρτημένων από αυτόν φορέων και τα στοιχεία αυτά θα του δοθούν εφόσον υπάρχουν και είναι διαθέσιμα στο κοινό.

Ο δήμαρχος Κωστής Σιμιτσής όταν ανέκυψε το όλο θέμα απέστειλε σχετική επιστολή στην κ. Μπακάλη με την οποία της ζητούσε να του κάνει γνωστά ποια στοιχεία από το αρχειακό υλικό του Δήμου Καβάλας της ήταν απαραίτητα για την ολοκλήρωση της εργασίας της. Ωστόσο η κ. Μπακάλη δεν απάντησε στην επιστολή.