Του χρόνου τέτοιες ημέρες – Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος – θα γιορτάζει η Καβάλα τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της, από τους Βουλγάρους, αλλά ουσιαστικά από τους Οθωμανούς. Θα μπορούσαν λοιπόν οι εορτασμοί αυτοί να έχουν – φυσικά – ένα πανηγυρικό χαρακτήρα, όπως είχαν και πριν δέκα χρόνια, όταν το 1993 γιορτάστηκαν από την τότε δημοτική αρχή τα 90 χρόνια ελεύθερης Καβάλας.
Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012
Μια ιστορία έρωτα…
Η ζωή είναι ένας πόλεμος, είναι μια συνεχής πάλη ανάμεσα στο καλό και το κακό, ανάμεσα στο όμορφο και το άσχημο, ανάμεσα στο ηθικό και το ανήθικο. Ο κόσμος που ζούμε είναι ατελής γι’ αυτό έχουμε και αυτή την πάλη, όπου άλλοτε κερδίζει η μία πλευρά και άλλοτε η άλλη, έτσι με αυτό τον βίαιο τρόπο μετασχηματίζεται και η ζωή, νομοτέλεια της φύσης που όποιος τόλμησε να την αμφισβητήσει βούλιαξε στην μαλθακότητα και την παρακμή. Γι’ αυτό οι καλλιτέχνες ποτέ δεν ησυχάζουν βλέπουν αυτή την πάλη παντού και αυτό τους διεγείρει οπότε βρίσκονται σε μια διαρκή αναζήτηση. Αναζητώ άρα υπάρχω θα έλεγαν αν ζούσαν σήμερα οι εγκυκλοπαιδιστές, καταρρίπτοντας και το δόγμα της νεόκοπης εποχής, καταναλώνω άρα υπάρχω…
Έτσι αλλάζουν οι άνθρωποι και κατ΄ επέκταση και οι κοινωνίες, η πτώση φέρνει την ανύψωση και η κρίση τις ευκαιρίες. Ζούμε σε μια τέτοια εποχή, όπου όλα αλλάζουν και επειδή ακούγονται και γράφονται πολλά, για το ποιος δημιούργησε αυτή την κρίση, ποιος την καθοδηγεί και ποιος ελπίζει να κερδίσει, νομίζουμε ότι δεν έχουν κανένα νόημα, το πρώτο και κύριο είναι ποιος θα εκμεταλλευτεί αυτή την κρίση για να βγει από το λιμάνι, να σαλπάρει προς νέα άγνωστα νερά, να κατακτήσει νέες ηπείρους της γνώσης και της τέχνης. Η ακινησία, συνέπεια της ευδαιμονίας πέθανε. Αν η Ευρώπη δεν είχε πεινάσει δεν θα αναζητούσε τους νέους δρόμους προς την Ανατολή, έτσι ο Κολόμβος δεν θα είχε φτάσει ποτέ στα σύνορα του νέου κόσμου και το ταξίδι αυτό δεν θα είχε εμπνεύσει τόσες νέες ουτοπίες.
Μέσα σε αυτό το κλίμα και η κοινωνία της Καβάλας αλλάζει, μετασχηματίζεται, από μια οικονομία που στηριζόταν στο εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων και στις υψηλή υπεραξία της γης, τώρα θα πρέπει να γίνει κάτι άλλο, αν θα είναι καλύτερο ή χειρότερο δεν μπορούμε να το ξέρουμε, οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε. Ίσως θα πρέπει να παράγουμε και έχουμε πολλά να δώσουμε, αρκεί βέβαια να σπάσουν οι σκληρές κομματικές δομές που για πολλές δεκαετίες κρατούσαν χειραγωγημένα τα «καλύτερα παιδιά» και για την υπόλοιπη κοινωνία επιφύλασσαν μόνο το ρόλο του θεατή. Δεν ξέρουμε πως θα είναι αυτός ο μετασχηματισμός, (και ποιος μπορεί να ξέρει;), αλλά θα ζήσουμε μια νέα ενδιαφέρουσα εποχή.
Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012
Τα δικοτυλήδονα
Το γράψαμε εδώ και πολύ καιρό ότι η διαφθορά είναι σαν το ταγκό. Το ταγκό είναι ένας χορός που δεν μπορεί κάποιος να το χορέψει μόνος του. Έτσι είναι και η διαφθορά, είναι ένα «άθλημα» που θέλει τουλάχιστον 2, στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης αποδεικνύεται ότι ήθελε 52… είναι από εκείνες της περιπτώσεις που λές ότι η ζωή ξεπερνάει την φαντασία.
Το ΤΕΙ και η κοινωνία της Καβάλας
Γράφαμε την περασμένη Τρίτη για την εκλογική διαδικασία στο ΤΕΙ Καβάλας που ξεκίνησε χθες και θα ολοκληρωθεί σε διαδοχικές φάσεις το προσεχές διάστημα. Γράφαμε λοιπόν ότι η διαδικασία αυτή είναι μια ευκαιρία
Ενδιαφέρον από τα ΕΛΠΕ
Με την ευκαιρία να σημειώσουμε ότι τα ΕΛΠΕ – δηλαδή ο όμιλος ΛΑΤΣΗ – είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να συμμετέχει μαζί με την Ενεργειακή Αιγαίου στην εκμετάλλευση της υπόγειας δεξαμενής αερίου. Όπως υποστηρίζουν οι σχετικές
Απολογιστική Γενική Συνέλευση για το «Βαρέλι»
Ολοκληρώθηκε αργά το απόγευμα της Τρίτης σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης, η απολογιστική συνέλευση των εργαζομένων στην Kavala - Oil και μελών του Σωματείου το «Βαρέλι», εν όψει των επερχόμενων αρχαιρεσιών για
Αγόρευε
Μετά το τέλος της συνέλευσης πολλοί ημέτεροι και φαν του Ευάγγελου, καθώς και μέλη του απερχόμενου ΔΣ του «Βαρελιού», συγκεντρώθηκαν σε γωνιακή παραλιακή καφετέρια και τα είπαν έξω απ τα δόντια μέχρι αργά το
Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012
Το παρόν εγκυμονεί το μέλλον
Αργά και ιδιαίτερα επώδυνα περνάμε από μια εποχή που τελειώνει σε μια άλλη νέα που ακόμη ούτε καν υποψιαζόμαστε το πώς θα είναι, άλλωστε πάντοτε η ιστορία κάπως έτσι άλλαζε και μαζί αλλάζανε και οι ζωές των ανθρώπων. Μόνο που σήμερα, μετά από
Μια μεγάλη βιομηχανία
Φέτος εισήχθησαν πολλοί λιγότεροι σπουδαστές στο ΤΕΙ Καβάλας σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και αυτό φάνηκε αμέσως στην αγορά. Όσο και αν δεν το καταλαβαίνουμε το ΤΕΙ είναι η μεγαλύτερη «βιομηχανία» που διαθέτει αυτή τη στιγμή
Η πίτα του Επιμελητηρίου
Κάποτε η κοπή της πίτας του Επιμελητηρίου και τα όσα ακούγονταν σε αυτή έβγαζαν είδηση, γίνονταν πρωτοσέλιδο στον τοπικό Τύπο. Φέτος δεν έγινε έτσι ή καλύτερα δεν έγινε ακριβώς έτσι. Έγινε πρωτοσέλιδο η μιζέρια, η απαξίωση, η
Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
Cok mersi και τα αντίποινα της Τουρκίας
Με αντίποινα απειλή η Τουρκία την Γαλλία, στην περίπτωση που η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ψηφίσει το νόμο ποινικοποίησης της πράξης άρνησης της αρμενικής γενοκτονίας από το στρατό του Κεμάλ… Και αναρωτιόμαστε, ως γνήσιοι νεοέλληνες, για το πώς είναι δυνατόν σήμερα η Τουρκία να αποφασίζει να προχωρήσει σε ρήξη με την Γαλλία – μια από τις ισχυρές χώρες του κόσμου και τον έναν από τους δύο πυλώνες της Ε.Ε., για μια υπόθεση σχεδόν εκατό χρόνων;
Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012
Τα μυστικά του Βάλτου
Εκεί στην Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας μάλλον «κουζουλάθηκαν» και ενώ η συνηθισμένη πρακτική είναι να διαγράφονται οι παρανομίες των προκατόχων, στην περίπτωσή τους τα βγάζουν όλα στη φόρα και ζητάνε από την Δικαιοσύνη να πιάσει δουλειά. Κάπως έτσι προέκυψε και η απόφαση για παραπομπή του θέματος του ΒΙΟΠΑ στην Δικαιοσύνη. Συγκεκριμένα στην προχθεσινή συνεδρίαση
Τους χαρίσαμε το μαχαίρι…
Τα λάθη υπάρχουν για να μας διδάσκουν, λένε οι φιλόσοφοι της ζωής οπότε και γι’ αυτό το λόγο τα λάθη πληρώνονται. Είναι νόμος της ζωής ότι αν δεν πληρώσεις δεν μαθαίνεις ή όπως το λέει και ο λαός, πρέπει να πάθεις για να μάθεις. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι, λαοί, ρηχοί – για να μην τους χαρακτηρίσουμε διαφορετικά – που και εκατό φορές να πάθουν, να πληρώσουν δηλαδή, μυαλό δεν θα βάλουν και θα ξανακάνουν το ίδιο λάθος.
Ο Δρόμος του Νερού
Για το δρόμου του Νερού, από τον Αγ. Κωνσταντίνο μέχρι την Παλιά Καβάλα έχουμε γράψει πολλές φορές για το πόσο ξεχωριστεί διαδρομή είναι τόσο για την ιστορίας της όσο και την φυσική της ομορφιά αλλά και για το γεγονός ότι αποτελεί ένα τεχνικό έργο, άξιο μελέτης, το οποίο για εκατοντάδες χρόνια τροφοδοτούσε την Καβάλα με νερό. Μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι αν δεν υπήρχε αυτό το έργο ή κάτι άλλο ανάλογο, η Καβάλα δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα.
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012
Φτώχεια καταραμένη… φτώχεια
Στις Η.Π.Α. υπάρχει μια διάχυτη αντίληψη στην κοινωνία σε σχέση με την απόκτηση πλούτου, σύμφωνα με την οποία το καθοριστικό για να γίνει κάποιος πλούσιος δεν είναι αν είναι τυχερός ή άτυχος – μόνο – αλλά αν είναι έξυπνος ή χαζός!!! Το υποστηρίζουν αυτό το σκεπτικό τους με το
Μια πρόταση για το αύριο με τα μάτια στο χθές
Λένε ότι αν η Καβάλα ήταν μια πόλη της δυτικής Ευρώπης θα μπορούσε να είχε γίνει το αντίπαλο δέος του Μονακό. Θα υποστηρίξουμε εμείς με τη σειρά μας ότι αν η τοπική πολιτική, θρησκευτική και οικονομική εξουσία αξιοποιούσε την Ιστορία της περιοχής θα μπορούσε να ανταγωνιστή τη Ρώμη. Όπως έγινε στο παρελθόν όταν ο Τερτυλιανός σε
Ότι αξίζει δεν κοστίζει… κατ’ ανάγκη!
Τα παλιρροϊκά ρεύματα της κρίσης μας έχουν απομακρύνει από τις βεβαιότητες των προηγούμενων χρόνων και όσο εντείνονται τα προβλήματα μας αναγκάζουν να ξαναδούμε τι έχουμε για να κάνουμε μια νέα αρχή. Πριν κάνουμε όμως το πρώτο βήμα οφείλουμε, ως άτομα και ως κοινωνία να δούμε που είμαστε σήμερα, μετά το σοκ της κρίσης και πως θέλουμε να ζήσουμε στο μέλλον.
Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012
Οι ώρες οι καλές… και λόγια ξεχασμένα
Μια από τις καλύτερες ευχές που δεχθήκαμε αυτές τις ημέρες ήταν αυτή: «Οι ώρες οι καλές». Βέβαια και η δική μας έκπληξη ήταν ισάξια με την δική σας αυτή τη στιγμή, καθώς ως γνωστό η ευχή αυτή συνοδεύει ένα νέο ζευγάρι που πρόκειται να παντρευτεί.
Τούρκοι για τον Απόστολο Παύλο
Το είδαμε και οφείλουμε να το καταθέσουμε. Οι Τούρκοι τουρίστες που έρχονται στην Καβάλα, όπως έχουμε σημειώσει και άλλη φορά, ακολουθούν συγκεκριμένο δρομολόγιο, από το παρκινγκ του τελωνείου στην Παναγία, στα γνωστά σημεία και αμέσως μετά φεύγουν σχεδόν τρέχοντας λες και αν μείνουν λίγο παραπάνω θα ξοδεύσουν χρήματα…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
